Όταν ξεκινήσαμε αυτό το project, ο κ. Πάνος μου έφερε έναν εξωτερικό δίσκο με περίπου 30.000 αρχεία — μια ψηφιακή «σουίτα αναμνήσεων». Φωτογραφίες, βίντεο, screenshots, Word, PDF, ακόμη και ολόκληροι φάκελοι μέσα σε φακέλους… όλα ανακατεμένα, χωρίς σειρά.
Είχε προσπαθήσει μόνος του δύο φορές τα τελευταία χρόνια να τα βάλει σε τάξη, αλλά κάθε φορά το άφηνε στη μέση. Το χάος φαινόταν αδύνατο να ξεμπερδευτεί.
Μετά την αρχική εκκαθάριση, βρέθηκαν 19.000 πραγματικές φωτογραφίες. Οι ημερομηνίες λανθασμένες ή ελλιπείς — άλλες από σκαναρισμένα άλμπουμ 2010–2018, άλλες χωρίς πληροφορίες ή με metadata από Viber και Messenger. Οι τοποθεσίες σπάνιες.
Οι αποθηκευμένες ημερομηνίες στις φωτογραφίες μόλις τις παρέλαβα. Η πραγματικότητα ωστόσο ήταν μοιρασμένη σε αυτή την χρονική γραμμή με αρχεία ακόμα και πριν το 1940.
Αυτός ο πελάτης, όμως, δεν είχε μόνο οικογενειακές ιστορίες. Είχε και χιλιάδες επαγγελματικές φωτογραφίες από ταξίδια σε όλο τον κόσμο — τόσες, που στο τέλος ο χάρτης του προγράμματος γέμισε σημεία. Μια πυκνή γεωγραφία ζωής που απλώθηκε μπροστά μας: οικογενειακές στιγμές, δουλειές, μέρη, εποχές.
Χρειάστηκαν έξι μήνες και 17 ώρες κοινών συναντήσεων. Ήταν συναντήσεις γεμάτες αφηγήσεις, γέλια, αναμνήσεις — και στιγμές κόπωσης. Κάποτε κάναμε πίσω, γιατί δεν χρειάζονταν τα πάντα χρονολόγηση. Μερικές φωτογραφίες έπρεπε απλώς να υπάρχουν.
Στο τέλος, όλα οργανώθηκαν με τοποθεσία, ημερομηνία και πρόσωπα — 280 διαφορετικοί άνθρωποι. Πλέον ο κ. Πάνος μπορεί να βρει ό,τι θέλει σε δευτερόλεπτα: «ο προπάππους στη Σύρο», «επαγγελματικό ταξίδι στη Βραζιλία», «το καλοκαίρι του ’15».
Το "πριν και μετά" των αρχείων. Είναι αξιοπρόσεκτο πόσο τεράστιο μπορεί να γίνει ένα αρχείο αν "χαθείς" στον τρόπο που τα αποθηκεύεις. Κόντα στο 60% των επιπλέον αρχείων ήταν διπλότυπα.
Από την αταξία των 30.000 αρχείων γεννήθηκε μια προσωπική ψηφιακή μνήμη∙ η ουσιαστική χαρτογράφηση μιας ζωής.
Add comment
Comments